RTV Drenthe verslag van het NK marathon Dames
hoe snel kan het gaan, op woensdag reed ik mijn eerste wedstrijdje en was ik al blij dat ik in de finale 1000 meter stond en dat ik uberhaupt punten haalde in de puntenkoers.
Gisteren was het Nederlands Kampioenschap marathon in Rijssen.
Een prachtig parkoers, een van de mooiste in Nederland qua asfalt en veiligheid en daarbij zit er ook nog een heuvel in wat altijd een extra dimensie aan een wedstrijd geeft.
In skeelerend Nederland staan dit seizoen 2 sterke blokken tegenover elkaar met de teams van CadoMotus en Bemog.
Mariska, Bianca, Manon en ik hadden dan ook afgesproken om in ieder geval scherp te reageren als Irene, Anniek, Erna of Jolanda zou gaan aanvallen. En als het even kon zouden we zelf het initiatief nemen.
Al zeer vroeg in de wedstrijd, volgens mij in de derde ronde, demarreerde Anniek. Ik zat er direct achter en ik voelde dat er nog een aantal dames achter mij zaten.
Omdat het ook nog eens in de afdaling was, dacht ik dat de poging al teniet gedaan was, maar een blik achterom leerde dat er vanaf plek 6 toch een gaatje was met de rest van de groep.
En zo ontstond bijna ongemerkt de kopgroep en het gat werd snel groter.
Met nog 21 rondjes op het bord leek me dit nog niet de definitieve ontsnapping.
Maar toen ging ik kijken wie er in zat; Anniek ter Haar (Bemog), Andrea Sikkema (van der Wiel), Margo van de Merwe (Stouwdam), Marieke van Hoek (ikspeelook.nl), Janita Crediet (V&V speedskating) en ik (CadoMotus).
Tussentijdse conclusie, allemaal dames uit verschillende ploegen, dus weinig dames in het peleton die het zullen willen en kunnen dichtrijden. En allemaal dames die hard kunnen en willen rijden in de kopgroep, ook omdat ze weten dat ze tegen een aantal meiden die nog in het peleton zitten de sprint waarschijnlijk zullen verliezen.
Normaal gesproken ben ik ook iemand die graag door rijdt in een kopgroep, maar dit is mijn eerste marathon van het seizoen, voor het eerst dat ik weer zo lang op skeelers zal staan en ik heb geen idee hoe ik dat zal overleven. Bovendien heb ik een aantal sterke ploegmaatjes en kanshebsters voor de titel in het peleton. Zo vroeg in de wedstrijd kan ik nog absoluut niet inschatten of ik het vandaag in me heb om bijvoorbeeld Anniek in de sprint te verslaan. Dat Anniek nog steeds last heeft van haar schouder van een eerdere valpartij, daar durf ik bij dit bijtertje niet op te gokken als een zwak punt.
Dus ik kan oprecht zeggen dat ik heb lopen ‘linkeballen’ in de kopgroep.
Maar onze voorsprong bleef ondanks alles tussen de minuut en anderhalve minuut, niet in de laatste plaats door het sterke optreden van Janita Crediet.
Vanaf het moment van ontsnappen zat ik achter Anniek. In de laatste ronde hield Janita het tempo er in en zorgde zo voor een perfecte situatie voor Anniek en mij. Een sprint heuvelop is altijd lastig omdat de afstandsverhoudingen anders liggen dan op het vlakke. Anniek begon de sprint en ik zat in de perfecte positie om er over heen te komen.
Gewonnen!
I guess i should also thank our other teammate, Brooke Lochland. Being an Aussie, she could not race today but she did a great job providing us with drinks during the race. With up to 28 degrees this was a deciding factor as well and i must say i was very well hydrated!
Ik had zelfs zoveel gedronken dat bij de dopingcontrole mijn urine te licht was. Dus terwijl Anniek en Margo (die derde was) met moeite hun bekertje vol kregen had ik er al 2 gevuld..
Meer goed nieuws, als een echte outsider….nouja eigenlijk was hij dat niet eens, ontsnapte mijn broertje in de finale bij de heren in een ultieme poging de massasprint te ontlopen. Op de streep werd hij nog net voorbij gestoken door Sjoerd Huisman maar hij werd wel tweede!Karlo Timmerman maakte het podium compleet.
Vandaag was ik een rondje aan het fietsen toen ik iets zag zwemmen in een sloot. Iets groot en harigs dat een groene tak met zich meesleepte. Ik dacht eerst aan een bever maar volgens mij hebbben we die niet in Nederland behalve in de Biesbosch waar ze zorgvuldig opnieuw uitgezet zijn.
Dus was het waarschijnlijk een muskusrat. Maar wel eentje van het formaat die je in het donker liever niet tegenkomt! En de slootkant zag er uit als een gatenkaas. Gelukkig was het nog een stukje van huis dus ik ben niet bang dat dat beest binnenkort bij mij door de tuin wandelt.
Hoe kom ik hierop? omdat de training gewoon door gaat. En ik geniet er weer van. Nu nog duimen dat het weer nog een paar maanden zo goed blijft!
Ik stem voor de korte broek!
Artikelen (RSS)