En ik maar denken dat ik dit allang netjes bijgewerkt had. Maar dan nu.
De laatste dag van het EK bracht nog meer moois. Eerst moesten we een uur wachten terwijl we al aan de start stonden omdat het parcours nog niet autovrij was. Nadat de politie een deel weggesleept had en het rondje (op en neer langs de boulevard) een stuk ingekort was, konden we vertrekken voor 42 km.
“Ze”, de anderen, de concurrentie, heeft geleerd van vorig jaar. Dus ondanks talloze uitlooppogingen van ons team kwam er weinig op gang. En toen ontstond er een groepje van 6, met mijzelf, Sabine Berg en 4 italianen. Op het rondje van 3 kilometer, reden Sabine en ik elk ongeveer 100 meter voorop, de rest deden de italianen. Uitzonderlijk.
In het laatste stuk zaten een paar bochten voordat je de brede rechte finishstraat op komt. De finishstraat was nogal grof asfalt dus moeilijk om daar nog goed te versnellen. En de italianen gingen niet echt hard door de bochten, dus ik probeerde er daar al langs te komen met het idee dat als ik als eerste het rechte stuk op zou komen, ze me niet meer zouden passeren. Maar bij mijn inhaalpoging werd ik vakkundig teruggezet door een goed geplaatst handje op mijn heup. Sabine Berg maakte van de gelegenheid gebruik om de italianen ongestoord langs de andere kant te passeren. Lardani gebruikte mijn snelheid om tegen Berg te sprinten en ik kwam vanuit de parkeerstand weer op gang om Tuchiarelli nog voorbij te steken voor het brons. Zo jammer, want ik voelde me goed!!
Bij de Heren lukte het Crispijn Ariens om vrijwel in zijn eentje het hele peloton aan gort te rijden. Toen Ingmar Berga in de slotfase ontsnapte, was er dan ook niemand die nog de kracht had om hem terug te rijden. Een geweldige overwinning, Ingmar kon het zelf eerst ook nauwelijks geloven en sprintte door tot de finish hoewel hij zoveel voorsprong had dat dat niet nodig was. Fantastisch gekoerst!
En toen zondag terug naar huis en woensdagavond alweer onderweg voor een trainingskamp in Font Romeu. Een week in de bergen, wennen aan de hoogte, en trainen trainen trainen. Veel meer is er ook niet te doen maar het is daar wel geweldig mooi! Leuke bijkomstigheid dat de Duitse schaatsers ook die week aankwamen en ik dus kon bijkletsen met alle oude bekenden.
Artikelen (RSS)