video met prachtige fotos van het WK, terwijl je de themesong hoort.
Laat ik volstaan met te zeggen dat het een leuke week was in Korea, met fantastische prestaties van Crispijn en Michel met hun bronzen medaille.
Lisanne die de eerste wedstrijd al pech had door met geen mogelijkheid een valpartij te kunnen ontwijken, maar daarna elke wedstrijd beter ging rijden. Mandy die als sprintster aardig meekwam op de lange afstanden.
Niels, op het EK al een beetje in het diepe gegooid, bleek ineens heel goed te kunnen zwemmen en hij stond Ruurd bij in zijn zoektocht naar succes. Succes dat iets moeilijker te behalen bleek dan bij het EK, maar ik vond het al een succesje dat deze mannen en Lars zich wisten te plaatsen voor de relay finale, ondanks dat ze hiervoor nog nooit een relay (samen) hadden gereden.
Bianca, die in de halve finale stond van de 1000 meter, en had ze in de andere halve finale gestaan, dan had ze zelfs de finale gehaald, Manon die zich op alle vlakken staande hield (en ja, dat is een prestatie op zich, als je kijkt wat voor EK zij achter de rug heeft). Mariska beleefde helaas weer een valpartij anders had ze zeker betere uitslagen gereden op de piste.
Ik had een beetje hetzelfde probleem, zonder de valpartij, ik reed hartstikke goed, lekker in de groep, maar -ik had nooit gedacht dat ik dit nog eens zou zeggen- de wedstrijden duurden gewoon te lang. Na 40 rondjes op een hobbelige piste waar je alle zeilen bij moet zetten om door de bocht te komen, protesteerden alle spieren..en dat is te vroeg als je 75 rondjes moet.
Mark reed goed, maar op de baanrelay fenomenaal. Helaas werden hij, Crispijn en Michel gepiepeld door de Argentijnen en haalden ze net de finale niet, maar ook Michel heb ik nog nooit zo hard door een bocht zien gaan. Crispijn warmde op de baan al flink op maar brak op de weg pas echt los, ingmar had er iets meer moeite mee op zijn eerste WK sinds 2004, maar toen hij de relay serie moest rijden omdat Michel zich geplaatst had voor de 500 meter finale, stond hij er en reed hij geweldig.
Bianca, Manon en ik reden trouwens ook een sterke relay, we werden dan wel 5e, maar tussen de nr 1 en ons lag nog geen anderhalve meter, brons lag binnen handbereik. En dat terwijl de twee landen die vorig jaar afwezig waren, nu wel in de finale stonden. En wie nog wil beweren dat de relay op het EK niet moeilijk genoeg is voor ons, van de 4 landen stonden er 3 in de WK finale, dat bewijst genoeg.
Vorig jaar twee bronzen medailles (voor de meiden) dit jaar twee bronzen medailles (voor de heren) waaronder 1 op de sprint, wat nog nooit eerder is gebeurd! Volgend jaar is het WK in Italie, ik ben al begonnen met sparen voor trainingskampen want ik wil die baan onder de knie hebben voor we aan het toernooi beginnen en niet pas bij de laatste afstand 
Artikelen (RSS)